Βάπτιση

Βάπτιση

Το μυστήριο το βαπτίσματος

Βάπτισμα

View more presentations or Upload your own.

Η συνάντηση Ανθρώπου, Νερού και Πνεύματος στον Ιορδάνη ποταμό της ιστορίας

Τοῦ Πνεύματος τὴν χάριν ἡ Γραφὴ ποτὲ μὲν πῦρ, ποτὲ δὲ ὕδωρ καλεῖ, δεικνῦσα ὅτι οὐκ οὐσίας ἐστὶ ταῦτα παραστατικὰ τὰ ὀνόματα, ἀλλ᾿ ἐνεργείας. Οὐδὲ γὰρ ἐκ διαφόρων συνέστηκεν οὐσιῶν τὸ Πνεῦμα, ἀόρατόν τε καὶ μονοειδὲς ὄν. Τὸ μὲν οὖν ὁ Ἰωάννης δηλεῖ λέγων· «Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί» (Λκ. γ´, 16), τὸ δὲ ὁ Χριστός, «ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος», φησίν, «οὗ ἔμελλον λαμβάνειν» (Ιω. ζ´, 38-39). Οὕτω καὶ τῇ γυναικὶ διαλεγόμενος, ὕδωρ καλεῖ τὸ Πνεῦμα· «Ὃς γὰρ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα» (Ιω. δ´, 14). Οὕτω δὲ τὸ Πνεῦμα καλεῖ, διὰ μὲν τῆς τοῦ πυρὸς προσηγορίας τὸ διεγηγερμένον καὶ θερμὸν τῆς χάριτος καὶ δαπανητικὸν ἁμαρτημάτων αἰνιττόμενος, διὰ μὲν τῆς τοῦ ὕδατος τόν τε καθαρμὸν ἐξ αὐτοῦ καὶ τὴν πολὺν παραψυχὴν ταῖς ὑποδεχομέναις αὐτὸ διανοίαις ἐμφῆναι. Εἰκότως. Ὥσπερ γάρ τινα παράδεισον παντοίοις δένδροις κομῶντα καρποφόροις τε καὶ ἀειθαλέσιν, οὕτω τὴν πρόθυμον κατασκευάζει ψυχήν, οὔτε ἀθυμίας, οὔτε σατανικῆς συγχωροῦσα ἐπιβουλῆς αἰσθέσθαι, ἅτε ῥᾳδίως σβεννῦσα τοῦ Πονηροῦ πάντα τὰ πεπυρωμένα βέλη.

Ἡ Χάρις τοῦ Πνεύματος Πῦρ καὶ Ὕδωρ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ:
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΟΜΙΛΙΑ ΛΒ´ ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ (Ιω, δ´ 13-20)

Στη μετανεωτερική εποχή που πορευόμαστε και ανεξάρτητα από το πώς τοποθετείται κανείς στα κοινωνικά ζητήματα «εφ’ όλης της ύλης», δεν μπορεί παρά να δεχτεί ότι o πολιτισμός, τα κοινωνικά ζητήματα και οι οικολογικές καταστροφές συνδέονται πια άρρηκτα σε ένα ενιαίο και παγκόσμιο πρόβλημα. Θα τολμούσα να ισχυριστώ πως τρία υγρά της ανθρώπινης βιολογικής ζωής συμπλέκουν άρρηκτα τον συνεκτικό ιστό πολλαπλής ενότητας και των τριών ζητημάτων, πραγματικά και συμβολικά.

Πρόκειται για τον ιδρώτα, τα δάκρυα και το αίμα[i] Ο πολιτισμός χωρίς τον ιδρώτα των δημιουργών δεν παράγεται, τα κοινωνικά ζητήματα δεν επιλύονται χωρίς το αίμα των αδικουμένων, η οικολογική διάρρηξη των οικοσυστημάτων δεν πρόκειται να αντιστραφεί, εάν τα δάκρυά μας για το σημερινό παγκόσμιο υπόδειγμα δεν συγκινήσουν και σχίσουν κατάβαθα τις καρδιές μας. 

Ι. Το νερό

Το νερό είναι όμως το βασικό συστατικό ιδρώτα, αίματος και δακρύων, όπως και της ζώσας ύλης. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι οι πολιτισμοί κτίζονται κυρίως στις ευρύτερες όχθες των ποταμών και κατ’ επέκταση των λιμνών και θαλασσών. Ούτε είναι τυχαίο πως τόσο η δημιουργική αντίληψη, όσο και η εξελικτική έχουν ως βάση της ζωής το νερό[ii] . Για νερό ψάχνουμε στον Άρη και τους κοντινούς μας πλανήτες για να ξεκινήσει η πιθανότητα διαστημικών εποικισμών.

Με τη βάπτιση μας ντυνόμαστε τον ίδιο το Χριστό

Πόσο μεγάλη ἀλήθεια μᾶς ἐπισημαίνει μ' αὐτὰ τὰ λόγια ὁ ἀπόστολος Παῦλος!


Οἱ βαπτισμένοι χριστιανοὶ δὲν φοροῦν τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες του, ἀλλὰ εἶναι ντυμένοι τὸν καινούριο ἄνθρωπο. Ντύθηκαν τὸν ἴδιο τὸ Χριστό, ποὺ ζεῖ τώρα μέσα στὶς καρδιές τους. Καὶ ἡ λέξη «ντύθηκαν» δὲν ἀναφέρεται σὲ κάποια ἁπλὴ καὶ ἐξωτερικὴ στολή, ἀλλὰ σὲ κάτι βαθύτερο, σὲ κάτι οὐσιαστικὸ καὶ ἀναφαίρετο.

Μὲ τὴν πίστη μας στὸ Χριστὸ καὶ μὲ τὴ βάπτισή μας ντυνόμαστε τὸν ἴδιο τὸ Χριστὸ καὶ γινόμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, οἰκητήρια τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ναοὶ τοῦ Θεοῦ, ἅγιοι καὶ τέλειοι, Θεοὶ κατὰ χάριν.

Ὥστε λοιπὸν ρίξαμε ἀπὸ πάνω μας τὴ φθορὰ καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀφθαρσία. Ξεντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας καὶ ντυθήκαμε τὸν ἄνθρωπο τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς χάριτος. Διώξαμε τὸ θάνατο καὶ ντυθήκαμε τὴν ἀθανασία...

Συλλογιστήκαμε ὅμως καὶ τὶς μεγάλες ὑποχρεώσεις, πού, μὲ τὸ βάπτισμά μας, ἀναλάβαμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Συνειδητοποιήσαμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ συμπεριφερόμαστε σὰν παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ σὰν ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου μας;

Ὅτι ἔχουμε χρέος νὰ συνταυτίσουμε τὸ δικό μας θέλημα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;

Ὅτι πρέπει, σὰν παιδιὰ δικά Του, νὰ μένουμε ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία;

Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν ἀγαπᾶμε μ' ὅλη μας τὴ δύναμη, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς μας;

Ὅτι ὀφείλουμε νὰ Τὸν λατρεύουμε καὶ νὰ λαχταροῦμε τὴν ἕνωση μαζί Του γιὰ πάντα;

Σκεφτήκαμε, ἄραγε, ὅτι ἡ καρδιά μας πρέπει νά 'ναι πλημμυρισμένη ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὥστε αὐτὴ νὰ ξεχύνεται καὶ στὸν πλησίον μας;

Ἔχουμε τὴ συναίσθηση ὅτι ὀφείλουμε νὰ γίνουμε ἅγιοι καὶ τέλειοι καὶ εἰκόνες τοῦ Θεοῦ καὶ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν;

Γιὰ ὁλ' αὐτὰ ἔχουμε χρέος ν' ἀγωνιστοῦμε, ὥστε νὰ μὴ φανοῦμε ἀνάξιοι στὸ κάλεσμα ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ Θεὸς καὶ ἀποδοκιμαστοῦμε...

Ναί, ἀδελφοί μου, ἂς παλέψουμε μὲ ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση γιὰ νὰ νικήσουμε.

Κανείς μας ἂς μὴ χάσει τὸ θάρρος του, ἂς μὴν ἀμελήσει, ἂς μὴ δειλιάσει, ἂς μὴν πτοηθεῖ μπροστὰ στὰ σκάμματα τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα. Γιατί ἔχουμε βοηθὸ τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δυναμώνει στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ἀρετῆς.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

xristianos.gr

Αναδημοσίευση: http://tostavroudaki.blogspot.gr/

Γιατί είσαι χριστιανός;

 Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

Ἁγίου Ἱερωνύμου

ΕΡΩΤΗΣΗ Αου

– Γιατί εἶσαι χριστιανός;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Βου

– Γιατί πιστεύω στόν Χριστό, τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ.

ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ Αου

– Ἀπάντησες σάν ἀγράμματος καί λιγόμυαλος. Ἐγώ δέν σέ ρωτῶ γιατί ὀνομάζεσαι χριστιανός, ἀλλά γιατί ἔγινες χριστιανός. Ἄν σέ εἶχα ρωτήσει γιατί ὀνομάζεσαι χριστιανός, τότε θά ἦταν σωστή ἡ ἀπάντηση πού μοῦ ἔδωσες «γιατί πιστεύω στόν Χριστό». Ἐγώ ὅμως σέ ρωτάω, ποιός εἶναι ὁ λόγος πού σέ ἔκανε νά γίνεις χριστιανός.

Ἡ ἐρώτησή μου βέβαια, μοιάζει νά εἶναι ἁπλή καί χωρίς ἰδιαίτερη σημασία, ἀλλ’ ὅμως λίγοι εἶναι αὐτοί πού, ὅταν τούς ρωτήσουν πάνω σ’ αὐτό τό θέμα, δίνουν καί τή σωστή ἀπάντηση.

Ἄν πάλι ἀπαντήσει κανείς, ἄν τοῦ γίνει αὐτή ἡ ἐρώτηση, ὅτι ὁ Θεός θέλησε νά γίνω χριστιανός, οὔτε κι αὐτός θά ἔχει ἀπαντήσει σωστά.

Ἄν πεῖ ἐπίσης  ὅτι ἐγώ θέλησα νά εἶμαι χριστιανός, πάλι δέν θά ἔχει δώσει τή σωστή ἀπάντηση.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Βου

– Ὁ Θεός θέλησε  νά γίνω χριστιανός καί ἐγώ εἶχα τήν προαίρεση νά θέλω τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

ΕΡΩΤΗΣΗ Αου

– Μέ τή θέλησή σου ἔχεις γίνει χριστιανός ἤ χωρίς νά τό θέλεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Βου

– Ἄν πῶ μέ τή θέλησή μου, ψέματα λέω. Κι ἄν πάλι πῶ χωρίς τή θέλησή μου καί πάλι δέν λέω τήν ἀλήθεια. Γιατί τότε πού ἔγινα χριστιανός εἴμουνα νήπιο κι ἔτσι οὔτε τή συγκατάθεσή μου ἔδωσα, ἀλλ’ οὔτε καί ἀρνήθηκα.

ΕΡΩΤΗΣΗ Αου

– Πές μου σέ παρακαλῶ, ἀπό ποῦ γνωρίζεις ὅτι σίγουρα εἶσαι βα-πτισμένος. Γιατί ὑπάρχει περίπτωση νά σέ πέταξαν στό δρόμο οἱ γονεῖς σου, οἱ ὁποῖοι ἦταν εἰδωλολάτρες καί νά μήν σέ ἔχουν ποτέ βαπτίσει. Πολλά τέτοια συνέβαιναν, ἀλλά καί μέχρι σήμερα συμβαίνουν.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Βου

– Τό καταλαβαίνω ἀπό τήν ἐνέργεια (τῆς Χάρης). Ὁ Προφήτης Ἡσαΐας λέει: «Ἀπό τό φόβο σου Κύριε συλλάβαμε καί ὑποφέραμε πόνους τοκετοῦ καί γεννήσαμε Πνεῦμα σωτηρίας» (Ἡσ. 26, 17-18).Μέ αὐτό πού λέει φανερώνει ὅτι ἔχουμε λάβει τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, ὅσοι ἔχουμε φωτιστεῖ μέ τό Βάπτισμα. Λέει πάλι μέ τό στόμα τοῦ Προφήτη ὁ Θεός, γι’αὐτούς πού πρόκειται νά βαπτιστοῦν ὅτι: «Θά κατοικήσω καί θά περπατήσω μέσα τους» (Β΄ Κορινθ. 6,16) καί ἐπίσης: «Θά βγάλω καί θά ξεχύσω τό πνεῦμα μου πάνω σέ κάθε ἄνθρωπο» (Ἰεζ. 3,1).

Ὅσοι λοιπόν, ἔχουν πάρει μέσα τους, κατά τό Ἅγιο Βάπτισμα τό Θεῖο Πνεῦμα, πληροφοροῦνται βαθιά μέσα τους, ὅτι εἶναι βαπτισμένοι, ἀπό τά σκιρτήματα καί τίς κινήσεις τῆς καρδιᾶς τους, ἀπό τήν ἀγαλλίαση, ἀπό τήν ἐνέργεια –καί γιά νά τό πῶ καλύτερα- ἀπό τούς παφλασμούς τῆς Χάριτός Του. Γιατί κανένας ἀβάπτιστος ἄνθρωπος πάνω στή γῆ δέν ἔχει τόσο πλούσια αὐτή τή Χάρη καί τήν ἐνέργεια. Ποτέ ὁ ἀβάπτιστος δέν ἔχει μιά τέτοια αἴσθηση, ἀκόμα κι ἄν ἐφαρμόζει ὅλες τίς ἐντολές καί τά θελήματα τοῦ Θεοῦ.

Αὐτά τά ζοῦν μονάχα ἐκεῖνοι πού ἔχουν ἀναγεννηθεῖ μέ τό νερό καί τό Πνεῦμα, καί ἔχουν δεχθεῖ τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα τους καί διατηροῦν τήν ψυχή τους καθαρή καί ἀμόλυντη.

Η ζωή του Χριστού μέσα από ζωγραφικούς πίνακες (I): βάπτιση – θαύματα

Ζωγραφικοί πίνακες μεγάλων αναγεννησιακών ζωγράφων

Πιέρο ντελα Φραντσέσκα: “Η Βάπτιση του Χριστού”
από την Wikipedia

Η σκηνή της Βάπτισης έχει αιχμαλωτιστεί στην απόλυτη ακινησία της στιγμής: τα πρόσωπα και τα δέντρα εδράζονται σταθερά στη γη, το περιστέρι ισορροπεί με ανοιγμένα τα φτερά, το νερό του ποταμού λιμνάζει, αντανακλώντας τις γραμμές και τα χρώματα του ανηφορικού τοπίου. Ακόμη και τα υφάσματα πέφτουν συμπαγή ή σχηματίζουν πτυχές που μοιάζουν μετέωρες: στο λιτό ρούχο του Ιωάννη του Βαπτιστή, στο περίζωμα που μόλις καλύπτει το σώμα του Χριστού, στο πουκάμισο του κατηχούμενου που γδύνεται, στα ενδύματα των αγγέλων με τις λαμπρές αντιθέσεις κόκκινου, άσπρου, μενεξεδί, ρόδινου και βαθυγάλαζου. Σ’ αυτόν τον κόσμο που λάμπει και κυριαρχείται από τις αρμονικές σχέσεις, οι μορφές δεν συγκρούονται μεταξύ τους, αλλά αφομοιώνονται η μία από την άλλη: το περιστέρι και τα σύννεφα, το νερό και ο ουρανός, τα σώματα και οι κορμοί των δέντρων, τα μαλλιά και τα φυλλώματα. Το δυνατό φως με την κρυστάλλινη διαύγεια δεν δημιουργεί σκιές, αλλά αποκαλύπτει με σαφήνεια τους όγκους, χαράζει τις διαδρομές, ορίζει τις αποστάσεις του χώρου μέχρι την πόλη και τους λόφους και μοιάζει σχεδόν να φωτίζει τις μορφές εσωτερικά.

Λουσμένος σ’ ένα ομοιόμορφο και διάχυτο φως, που σχεδόν καταργεί τις σκιές, ο Χριστός αποκτά την ιεροπρέπεια αρχαίου ειδώλου λαξευμένου σε ελεφαντόδοντο ή αλάβαστρο. Ο ζωγράφος τον έχει απομονώσει σε μια ιερή και απαραβίαστη σφαίρα. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, που ενώ τελεί το μυστήριο δείχνει να αποτραβιέται, σαν να μην μπορεί να περάσει το κατώφλι ανάμεσα στο γήινο και το θεϊκό.

Η μαγεία της στιγμής που έχει “παγώσει” βρίσκεται στα καθαρά νερά του Ιορδάνη, ο οποίος έχει μέγεθος ρυακιού. Τα νερά αντανακλούν κάθε λεπτομέρεια, από τον γαλάζιο ουρανό έως τα άσπρα σύννεφα και τα φανταχτερά ρούχα των μορφών στο βάθος, μέσα σε ένα έντονο, παλλόμενο φως.

από το βιβλίο “ΛΟΝΔΙΝΟ – ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ”
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Πηγή

Η ονοματοδοσία στην Αγγλικανική Εκκλησία

Ας δούμε πως γίνεται η ονοματοδοσία στην Αγγλικανική Εκκλησία μέσω του ιστοχώρου http://www.cleo.net.uk.

Είδη βαπτισμάτων

Του πρ. Γεωργ. Κουγιουμτζόγλου

Πρώτο βάπτισμα είναι το Ιουδαϊκό.
Αυτό δεν καθάριζε αμαρτήματα, αλλά σωματικές ακαθαρσίες. Εάν κάποιος άγγιζε π.χ. οστά νεκρών ή πλησίαζε λεπρούς, λουζόταν και ενώ μέχρι το εσπέρας θεωρείτο ακάθαρτος, μετά γινόταν καθαρός (Λευϊτ. ιε', 5).

Δεύτερο βάπτισμα είναι τον Ιωάννου του Προδρόμου.
Ήταν ανώτερο από το ιουδαϊκό, αλλά κατώτερο από το δικό μας. Αποτέλεσε γέφυρα μεταξύ των δύο βαπτισμάτων, για να οδηγήσει από το ιουδαϊκό στο χριστιανικό. Δεν παρείχε ούτε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος ούτε άφεση αμαρτιών, αλλά παρακινούσε τους ανθρώπους να κάνουν έργα άξια μετανοίας (Ματ. γ', 8). Προετοίμαζε τους ανθρώπους να δεχθούν το βάπτισμα του Χριστού.
Τρίτο βάπτισμα είναι του Αγίου Πνεύματος.
Μ' αυτό βαπτίστηκαν οι Απόστολοι την ημέρα της Πεντηκοστής σύμφωνα με την υπόσχεση του Κυρίου «... βαπτισθήσεσθε εν Πνεύματι Άγίω ου μετά πολλάς ταύτας ημέρας» (Πράξεις α', 5). Δε χρειάστηκαν λοιπόν άλλο βάπτισμα καί γι' αυτό ό Αγ. Γρηγόριος ό Παλαμάς ονομάζει κολυμβήθρα το υπερώο στο οποίο κατήλθε το Αγιο Πνεύμα, ενώ ό Αγ. Ιωάννης ό Χρυσόστομος αναφέρει ότι οι Απόστολοι βαπτίσθηκαν με το βάπτισμα του Άγιου Πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

Τέταρτο είναι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Είναι αυτό πού μας υπέδειξε ο Κύριος. Τελείται με νερό πού καθαρίζει το σώμα και με το Άγιο Πνεύμα που λαμπρύνει την ψυχή και την ελευθερώνει από τις αμαρτίες. Είναι το ανώτερο βάπτισμα πού εφάρμοσαν οί Άγιοι Απόστολοι, συνέχισαν οι διάδοχοι τους και συνεχίζει να τελεί (και να βαπτίζει) ή Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Όποιος δεν δευτερογεννηθεί από το άγιο βάπτισμα δε εισέρχεται στη Βασιλεία των Ουρανών, κατά το λόγο του Χριστού στο Νικόδημο (Ίω. γ', 5).

Πέμπτο βάπτισμα είναι το Μαρτύριο.
Είναι το τιμιώτερο και καλύτερο από όλα τα βαπτίσματα, γιατί μετά από αυτό δε μολύνεται από την αμαρτία ούτε ό Μάρτυρας του Χριστού ούτε το Βάπτισμα.

Έκτο βάπτισμα είναι το βάπτισμα των δακρύων.
Πρόκειται για τα δάκρυα της μετανοίας πού χύνει κανείς θρηνώντας για τίς αμαρτίες του. Με τα δάκρυα καθαρίζει ό άνθρωπος το πρώτο βάπτισμα του, πού μόλυνε. Το μαρτύριο του αίματος έχει κόπο καί πόνο, αλλά σε περιορισμένο χρόνο, ενώ το «μαρτύριο» των δακρύων πρέπει να το έχει ό άνθρωπος σ' όλη του τη ζωή και γι' αυτό είναι το κοπιαστικότερο άπ' όλα τα βαπτίσματα.

Από το βιβλίο "Λατρευτικό Εγχειρίδιο"

Πηγή