Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Θέλω να σέβεσαι τη ζωή μου και τον τρόπο που ζω

Τι κι αν τα δυο μου πόδια δεν πατούν στο έδαφος;
Τι κι αν τα δυο μου χείλη δεν μπορούν να σου απαντήσουν;
Τι κι αν τα δύο μου χέρια δεν μπορούν να σε αγγαλιάσουν;
Τι κι αν τα δυό μου μάτια δεν σε βλέπουν;
Μέσα από την δική μου την καρδιά κάνω τα πιο όμορφα ταξίδια....

λεω τα πιο όμορφα λόγια κάνω τις πιο ζεστές αγγαλιές
και βλέπω τις πιο όμορφες εικόνες

Δεν θα σου ζητήσω πολλά.....
Λίγο χώρο να μπορώ να κάνω την βόλτα μου, να δω τον ήλιο,
πρόσβαση να μπορέσω να σπουδάσω, να μπορέσω να κάνω τον καθήκον μου στις υπηρεσίες,
λίγη κατανόηση οταν δεν θα μπορώ να περάσω γρήγορα το δρόμο

και πάνω απ όλα ΣΕΒΑΣΜΟ, γιατί η αναπηρία μου είναι η ίδια η ζωή μου και
ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕΒΕΣΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΖΩ.....
Σύλλογος  "η διαδρομή"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...